پرفشار سیبری توده هوای خشک و فوق العاده سردی است که در منطقه وسیعی از سطح زمین در شمال روسیه و منطقه سیبری تشکیل می‌شود و در اغلب ماههای سال در آن منطقه ساکن است. بیشترین قدرت این توده هوا در فصل زمستان است، به گونه ای که دمای هوا در مرکز آن اغلب زیر 40- درجه سانتیگراد (40- درجه فارنهایت) و فشار اتمسفری در آن نقطه بالای 1040 میلیبار (هکتوپاسکال) می باشد.

پرفشار سیبری همچنین قوی‌ترین سامانه پرفشار در نیمکره شمالی است و سردترین دمای ثبت شده در نیمکره شمالی (67.8- درجه سانتیگراد، 90- درجه فارنهایت) در 15 ژانویه 1885 در ورخویانسک روسیه[۱] و بیشترین فشار اتمسفری ثبت شده در این نیمکره (1083.8 هکتوپاسکال) در آگوتای روسیه[۲] در 31 دسامبر 1968 نتیجه فعالیت این توده هوایی است.

پرفشار سیبری بر هوای عرضهای پایین تر نیز تاثیر می گذارد. این توده هوا می تواند بر چرخند ها و سامانه‌های کم فشار تاثیر گذاشته و از فعالیت آنها بکاهد و هوای خشک و آرامی را در شمال اروپا و روسیه و شمال کانادا ایجاد کند.

همچنین در فصل زمستان با گسترش پرفشار سیبری به عرضهای پایین تر و عبور آن از آب‌های گرم، زمینه برای ناپایدار شدن این توده هوا فراهم می شود. بعنوان مثال با عبور پرفشار سیبری از دریای خزر و گرفتن رطوبت از این دریا، در فصل پاییز و زمستان در سواحل شمالی ایران بارش‌های شدید باران اتفاق می افتد

http://fa.wikipedia.org