ابر قاره جهان

اقليم استان کرمان
از نقطه نظر تقسيم بنديها جزء اقليم خشک بيابانی گرم محسوب گرديده است. از ديدگاه اقليم شناسی، خشکی متأثر از دو عنصر است : يکی ميزان بارندگی که متفاوت است و اشکال خاصی دارد و ديگری تبخير و تعرق که به واسطه عناصر وابسته بهم ( حرارت، باد و غيره ) ايجاد شده است.
بطور کلی سه نوع اقليم خاص در مناطق مختلف اين استان حاکم است:
1. آب و هوای بيابانی خيلی گرم و خشک
2. آب و هوای بيابانی گرم و خشک 
3. آب و هوای معتدل
به اين ترتيب آب و هوای اين استان به علت وسعت منطقه، وجود پستی و بلنديها و شرايط خاص اقليمی در نواحی مختلف کاملاً متفاوت است. گفتيم خشکی شديد بر اغلب نقاط اين استان حاکم می باشد و هوای خنک، تشعشعات خورشيدی را به طور ضعيفی تصفيه می کند به نحوی که اولاً تغيير درجه حرارت خاک کاملاً مشخص می باشد و ثانياً تغييرات درجه حرارت هوا بسيار شديد است به طوری که بين فصول سرد و گرم و حتی در شب و روز دمای هوا اختلاف شديدی را نشان می دهد و اين موجب جا به جا شدن هوا از نقاط بلند کوهستانی به طرف نقاط پست ، و ايجاد جريانهای نامنظم همراه با درجه حرارت متغير و گرد و غبار می شود. به هر حال بين حداکثر و حداقل درجه حرارت اين استان اختلاف زيادی وجود دارد.
اين استان مانند اغلب نواحی خشک، در مجموع باران کمی دريافت می کند. ريرش نزولات جوی از آبان ماه شروع می شود و تا ارديبهشت سال بعد ادامه دارد که در اين ميان بيشترين ميزان آن از دی ماه تا ارديبهشت می باشد. ميانگين اين بارندگی ساليانه حدود 185 ميلی متر است.
استان کرمان از آنجايی که جزء مناطق گرم و خشک به شمار می آيد طبيعتاً نمی تواند از مراتع طبيعی زيادی برخوردار باشد. در گذشته کليه مراتع استان کرمان مورد استفاده دام بوده است. با توجه به اين که ضوابط صحيحی جهت چرای دام وجود نداشت بتدريج در معرض چرای بی رويه قرار می گرفت که نتيجه آن فرسايش بادی و آبی بود. 
به واسطه شرايط جغرافيايی منطقه آباديها اکثراً در دره ها، ارتفاعات و نقاط مرتفع واقع شده است مانند رفسنجان ،سيرجان، بم، کرمان، بافت و جيرفت که دارای آب و هوای معتدل و سرد هستند و مرکز فعاليتهای کشاورزی ناحيه می باشند. عامل جغرافيايی که در آبادانی اين حوزه ها موثر است همانا امکان ايجاد قنوات بر اثر وجود آبهای زيرزمينی می باشد. چنانچه در حوزه رفسنجان چندين رشته قنات تا طول 50 کيلو متری وجود دارد که به سوی شهر و حومه رفسنجان جريان دارد.
مهم ترين مسأله ای که موجب نارسايی کشت و برداشت در استان کرمان شده همين مسأله کمبود آب از طرفی و خشکی هوا از طرف ديگر می باشد. محصولات عمده اين استان، غلات، پنبه، زيره، مرکبات، خرما و اقسام ميوه است.

بادها
بادهای منطقه جنوب شرقی ايران از بادهای اصلی موجود در منطقه به وجود می آيند و مهمترين آنها عبارتند از : باد هرات ، باد سام، باد سرخ، باد ناشی «باد شمال شرقی»
دوری از دريا و وزش بادهای گرم و خشک از کوير باعث کمی بارندگی می گردد. به علت وزش اين بادها و جريان ريگها به سمت مزارع، خسارت فراوان به کشاورزی وارد می آيد.
به طور کلی بادهای کرمان در فصول مختلف عبارتند از :باد شمال : باد سردی است که در زمستان می وزد و همراه با باران است.باد غربی : بادی طوفانی است و همراه با شن و رگبار در زمستان تا آخر ارديبهشت می وزد.باد شرقی : بيشتر در زمستان می وزد گرم و بدون رطوبت است.باد جنوبی : باد گرمی است که در تابستان می وزد و همراه با گرد و غبار است.
بيشترين ميزان باد مربوط به فصل بهار و پس از آن مربوط به تابستان است و بادهای بسيار شديد با سرعت زياد در دو فصل بهار و تابستان می وزد، جهت حاکم و غالب اين بادها از جنوب غرب به طرف شمال شرق و مشرق می باشد. 
انواع بادهای منطقه و تعداد روزهای وزش در سال 
اندازه گيری منظم سرعت و جهت باد در ايستگاهها سينوپتيک استان کرمان انجام می گيرد که عموماً مجهز به ثبات هستند. داده های ايستگاههای کليماتولوژی قابل استحصال نيست و يا اندازه گيری در اين ايستگاهها به عمل نيامده است.
اندازه گيری سرعت و جهت باد در اين ايستگاههای سينوپتيک در ده متری سطح زمين انجام می شود و از اين رو داده ها معرف جريانات سطح می باشد.
ايستگاههای سينوپتيک استان تا 1365 در 2 منطقه کرمان و بم بوده و عدم وجود ايستگاه در ساير مناطق استان مانع از اين است که بتوان نقشه دقيق حرکات هوا را در منطقه ترسيم نمود.
توده های هوا و جريانات نيواری
محرکهای اصلی جريانات عمومی هوا در روی فلات ايران و در مقياس بزرگ مراکز کم فشار و پرفشاری هستند که در فصول مختلف سال بر روی سطوح وسيع جغرافيايی محيط بر فلات و يا در داخل آن تشکيل می گردند. عبور توده های هوا در منطقه کرمان ناشی از تأثير همين مراکز است.
سرعت بادها
به طور کلی سرعت متوسط باد در مناطق سبزواران 9/4 گره، در بم 8/6 گره و در کرمان 4/7 گره می باشد. در بم ميانگين ماهانه سرعت باد از 4/5 گره در آذر ماه تا 3/8 گره تا تير ماه متغير است. حدود تغييرات برای گرمای 9/4 تا 3/9 _ برای سبزواران _ بين 4 تا 1/6 گره می باشد.

پستی و بلنديهای استان کرمان

استان کرمان در محل تلاقی رشته کوههای مرتفع زاگرس و مرکزی و مناطق پست کويری در جنوب شرقی کوير مرکزی بزرگ ايران به طول تقريباً 160 کيلو متر واقع شده است و عرض اين کوير ، کرمان را از سيستان جدا می کند. اين تلاقی استثنائی بين بلندي و پستی، ناحيه کوهستانی و کويری ، گرما و سرما ، ويژگيهای محيطی کم نظير و اوضاع طبيعی خاصی را به وجود آورده است که در کمتر منطقه ای از فلات ايران می توان مشاهده کرد.
امتداد سلسله جبال زاگرس و کوههای مرکزی ، استان پهناور کرمان را به دو بخش متمايز ، خشک کويری و معتدل کوهپايه ای تفکيک نموده است ، که در تلاقی با يکديگر از لحاظ اقليمی سه منطقه کويری ، حاشيه کويری و کوهستانی را شکل داده اند به همين علت کرمان از معدود مناطقی است که دارای چهره های گوناگون محيطی و طبيعی می باشد، و به علت وسعت منطقه و وجود پستی و بلنديها و شرايط خاص اقليمی، آب و هوای آن در نواحی مختلف متفاوت است.کوهها
رشته کوههای سلسله جبال بارز زاگرس که به طور کلی در سه رشته عمده به شرح زير از شمال غربی به جنوب شرقی کشيده شده است و دشتهای وسيع استان را از يکديگر جدا می سازد :1. رشته کوههايی که از منطقه زرند در حاشيه کوير لوت به سمت کرمان، شهداد و بم ادامه دارد که بزرگترين حائل بين مناطق کوير با ساير نقاط استان است. بلندترين ارتفاعات اين سلسله عبارتند از :کوه کوهبنان با ارتفاع 3658 متر و کوه سميلک به ارتفاع 3142 متر و کوه پلوار به ارتفاع 4233 متر از سطح دريا.2. رشته کوههايی که از شمال غرب به جنوب شرقی منطقه کشيده شده و رفسنجان را از منطقه شهر بابک و هرات و مروست جدا می سازد و بلندترين ارتفاعات آن کوه مدورا به ارتفاع 3600 متر و کوه شهربابک به ارتفاع 3472 متر از سطح دريا می باشد.3. رشته کوههای جنوبی کرمان از مناطق جنوبی رفسنجان شروع شده و به طرف جنوب شرقی کشيده می شود و مناطق کرمان ، سيرجان ، بافت و جيرفت را شامل می شود. ارتفاعات مهم رشته کوههای جنوبی عبارتند از : 
کوه جوپار، کوه پنج، کوه چهل تن، کوه لاله زار، کوه بيدخان، کوه هزار، کوه بحر آسمان، سلسله جبال بارز و در قسمت جنوبی شهرستان جيرفت کوههای بشاگرد قرار دارند که اين منطقه را از استان هرمزگان جدا می نمايند.خاک
از انواع خاکهايی که معمولاً دشتها و دره های استان را می پوشاند به غير از خاکهای هيدرو مورفی دشتها و دره های کرمان ، می توان خاکهای رسوبی ، تپه های ماسه ای ، خاکهای فلاتی، خاکهای کوهستانی و ..... را نام برد. بيشتر اراضی استان را اين نوع خاکها پوشانده است. به طور کلی خاکهای منطقه کرمان را در سه قسمت می توان بررسی کرد :1- تپه های شنی 
وزش بادهای متغير در کرمان موجب تشکيل تپه های شنی می گرددکه خود مشکلی را از نظر تثبيت شنهای روان به وجود آورده است تپه های شنی قسمت اعظم جنوب منطقه کرمان را شامل می شود. اين تپه ها عامل اصلی جلوگيری از توسعه کشاورزی و عدم ايجاد و گسترش سکونت گاههای انسانی در ناحيه جنوب به شمار می آيند. در بعضی نقاط بين تپه های شنی، خاکهای بدون پوشش گياهی وجود دارد که بافت آن رس و ليمون و ليمون شنی می باشد.
استان کرمان به علت دارا بودن نواحی کويری وسيع و آب و هوای خشک بيابانی ، به شدت در معرض تهديد بيابانی شدن قرار دارد و در صورت ادامه بهره برداری بيش از حد ظرفيت مراتع طولی نمی کشد که خاک در معرض فرسايش و نابودی قرار خواهد گرفت. بدين جهت مسأله حفاظت و تثبيت شنهای روان در اين استان حائز اهميت فراوان و در زمره ضروری ترين کار قرار دارد.2- تپه های بين ناحيه کوهستانی و ناحيه تپه های شنی 
اين قسمت به تدريج از ناحيه کوهستانی به طرف تپه های شنی تغيير بافت می دهد ولی به طور کلی تحت تأثير رسوبات کوهستانی جنوب ، شرق و شمال غربی منطقه است.
خاکهای آبرفتی اين منطقه اکثراً دارای قلوه سنگهايی می باشند. خاکهای دشتی آبرفتی منطقه شمال غربی کرمان دارای شيب کلی صفر تا دو درصد و بدون پستی و بلندی و کاملاً مسطح است و از نظر زهکشی دارای زهکشی طبيعی مناسب است. به طور کلی خاکهای دشت کرمان دارای بافت شن و ليمون است و ميزان رس آن بين 30 تا 20 درصد متغير است.
در اکثر نقاط دشت کرمان در قسمت سطح الرض ميزان رس زياد است و مقدار نمک و کلسيم بيش از اندازه است. خاک در اين قسمت کاملاً سله می بندد و امکان رشد نباتات کم می شود.3- منطقه کوهستانی
رشته کوهها دارای خاک کم عمق بوده از آنها درست بهره برداری نمی شود. رشته کوههای جنوب شرقی دارای سنگ مادر آذرين می باشد و خاک آن بر اثر چرای مفرط کاملاً فشرده شده و فرسايش پيدا کرده است. کوههای شمال غربی دارای پوشش گياهی بيشتری است و خاک آن نيز عمق بيشتری دارد، سنگ ها در اين قسمت آهکی است و بافت خاک عموماً ليمون شنی است.
رطوبت و تبخير 
در هر مکان خشکی خواه در ايران يا جهان، هر چه از درياها دور شويم، از ميزان رطوبت هوا کاسته می شود. به غير از مناطق خشکی که از کنار آنها جريان سردی عبور می کند، رطوبت هوا در نواحی خشک بسيار کم است. در اين نواحی عموماً رطوبت نسبی هوا پايين تر از 60 % است. ميزان تبخير ساليانه حدود 2800 ميلی متر است که در مقايسه با مقدار باران بسيار زياد است.
ميزان تبخير در فصل تابستان به 1400 ميلی متر می رسد که حداکثر اين مقدار تبخير در تير و مرداد ماه صورت می گيرد.
هوای کرمان اکثراً آفتابی است. بيشترين ساعات آفتابی ساليانه کرمان در ماه مرداد می باشد.منابع آب استان
از مجموع پتانسيل آب استان که حدود 8/5 ميليارد متر مکعب (8/1 ميليارد سطحی و 4 ميليارد زيرزمينی) تخمين زده می شود در حال حاضر حدود 6/4 ميليارد متر مکعب بهره برداری و به مصرف کشاورزی می رسد(620 ميليون متر مکعب سطحی و 4 ميليارد متر مکعب زيرزمينی).
استان کرمان با متوسط 140 ميليمتر بارندگی و متوسط 1500 ميليمتر تبخير ساليانه و 6478 حلقه چاه عميق و 7112 حلقه چاه نيمه عميق و 1905 رشته قنات و 300 دهانه چشمه و 21 رودخانه دائمی يکی از بزرگترين و پهناورترين استانهای کشور می باشد. ليکن بدون ترديد يکی از فقيرترين استانهای ايران از نظر منابع آبهای سطحی و زيرزمينی محسوب می گردد، که نه تنها بار ارتزاق نسبی سکنه خود را به دوش می کشد بلکه هر ساله به ميزان قابل توجهی نيز محصولات ارزنده کشاورزی به سراسر کشور صادر می نمايد و حتی محصولات پسته و خرمای اين استان خود يکی از منابع غير نفتی جذب ارز از خارج از کشور بوده و می باشد.
منابع آب زير زمينی نقش اصلی را در تأمين آب کشاورزی استان دارد. استان کرمان دارای رودخانه های متعدد است که بعضی از آنها دائمی و تعدادی نيز فصلی می باشد. به طور کلی همان گونه که گفته شد اين استان به علت فقدان بارندگی کافی از نظر آبهای سطحی فقير بوده و اکثر رودخانه های موجود فصلی می باشد که در فصول بارندگی جريان داشته و بقيه ايام سال خشک می باشد.
رودخانه های دائمی استان 1- هليل رود
مهم ترين رود دائمی استان می باشد، که از کوههای بافت سرچشمه گرفته و پس از مشروب ساختن اراضی واقع در مسير خود به باتلاق جازموريان می ريزد و حوزه آبريز اين رودخانه بين امتداد زاگرس و امتداد هيماليا در پاکستان می باشد و مساحت آن در حدود 8275 کيلومتر مربع است که شامل مناطق رابر ، سلطانی ، بحر آسمان ، نراب ، ميانده و عباس آباد ، چهارچاهی وجازموريان می باشد.2- رودخانه هفت کوسک 
اين رودخانه در منطقه باغين واقع گرديده است و از ارتفاعات کوه هزار سرچشمه می گيرد و پس از گذشتن از مناطق شيرک ، حاجی آباد ، چهار طاق ، ده تازيان (قريه العرب) بالاخره به دشت باغين کرمان منتهی می گردد، مساحت حوزه آبريز آن حدود5252 کيلومتر مربع است.3- رودخانه چاری
اين رودخانه از ارتفاعات هزار سرچشمه گرفته و در محل قريه العرب به رودخانه هفت کوسک می پيوندد و مساحت حوزه آبريز اين رودخانه حدود 1210 کيلومتر مربع است.4- رودخانه آب بخشاء
رودخانه آب بخشاء از ارتفاعات لاله زار سر چشمه گرفته و پس از مشروب ساختن مناطق لاله زار، جعفرآباد، ترشاب، بردسير، کمال آباد و خالق آباد به دشت کبوترخان رفسنجان منتهی می گردد مساحت حوزه آبريز اين رودخانه حدود 1305 کيلومتر مربع است.5- رودخانه شور رفسنجان
رودخانه شور رفسنجان سرچشمه آن از ارتفاعات معدن مس سرچشمه است و پس از مشروب ساختن مناطق جواهريان، مرادآباد، نوش آباد و کشکوئيه به کوير رفسنجان منتهی می گردد. مساحت حوزه آبريز اين رودخانه حدود 640 کيلومتر مربع است.6- رودخانه سلطانی
6- رودخانه سلطانی
رودخانه سلطانی بافت که از کوههای گوغر و سلطانی بافت سرچشمه گرفته، علاوه بر تأمين آب شهر بافت اراضی مزروعی چند روستای حومه را نيز مشروب می نمايد.
به جز رودخانه های فوق که همگی دائمی هستند و تقريباً در تمام طول سال آبدهی دارند، رودخانه های دائمی ديگری هم وجود دارد مانند رودخانه راور در راور و رودخانه طرز که از سلسله جبال بارز سرچشمه می گيرد و در محدوده رود آب جريان دارد.

رودخانه های فصلی استان 
1-رودخانه شور جيرفت
2-رودخانه تهرود
3-رودخانه هاي كوچك آب بخش و ماهونك بردسير
4-رودخانه خبر
5-رودخانه تنگوئيه
سيلابها
سيلابهای اين منطقه که بيشتر به صورت بهاره بوده و پس از هر بارندگی از مناطق پای کوهی جريان می يابند به علت نفوذپذيری بيش از حد آبرفتها قسمت عمده آن نفوذ نموده ومقداری نيز به علت شيب زياد و در نتيجه سرعت زياد جريان يافته و علاوه بر ايجاد صدمات و خرابيهايی در برخی مناطق از دسترس خارج شده و به کوير می ريزد به طوريکه در سالهای 1359 و نيز 1365 سيلابهای مخربی جاری شده و صدمات فراوانی به مزارع ، قنوات و چشمه ها وارد آورد. مکانهايی که در نزديکی باغات واقع باشند به وسيله سيل برگردانهای کوچک خاکی ، آن را منحرف نموده و به مصرف آبياری باغات می رسانند.حوزه های آبريز 
حوزه های آبريز استان در حوزه های جنوب شرقی قرار دارند که اين حوزه های آبريز عبارتند از :
1- حوزه های آبريز ابرقو و سيرجان 
اين حوزه در جنوب و مرکز کشور و در حد فاصل بخش انتهايی ارتفاعات زاگرس و رشته کوههای مرکزی ايران قرار گرفته است ، در اين حوزه کليه رودخانه ها و مسيلها به سمت کويرهای سيرجان، قواوئيه و ابرقو جريان می يابند. مناطق سيرجان ، شهربابک ، خاتون آباد ، هرات و مروست استان کرمان در اين حوزه قرار دارند .
اين حوزه آبريز محدودة کم و بيش مسطحی است که در امتداد شمال غرب و جنوب شرقی گسترش يافته و شمال و جنوب آن به وسيله دشتها و کوههای مرکزی ايران و منتهی اليه دامنه های شمالی زاگرس جنوبی احاطه شده است.
2- حوزه آبريز کوير در انجير 
اين حوزه از سمت شمال به حوزه آبريز ريگ زرين ، از سمت جنوب به حوزه آبريز دشت لوت ، از سمت جنوب به حوزه آبريز جازموريان ، و از سمت غرب به حوزه آبريز ابرقو ، سيرجان وکوير سياه محدود است. 
حوزه آبريز در انجير در محدوده استانهای کرمان و يزد قرار گرفته است و ناحيه نسبتاًمرتفع فلات مرکزی ايران می باشد. رفسنجان ، نوق ، کرمان و زرند را در بر می گيرد و کوير در انجير در شمال غربی آن قرار گرفته است.
3- حوزه آبريز لوت
حوزه آبريز لوت در شرق قرار داشته و از سمت شمال به حوزه های آبريز دشت کوير، کالشور و نمک زار خواف و از سمت شرق به حوزه های آبريز هيرمند و شکيل و از سمت جنوب به حوزه آبريز جازموريان و ازسمت غرب به حوزه های آبريز در انجيرو ريگ زرين محدود است.
زير حوزه مسيرهای حاشيه شرقی، درجنوب شرقی حوزه آبريز دشت لوت قراردارد که وسعت بسيار کوچکی از شهرستان بم از استان کرمان را می پوشاند و بقيه مساحت آن در استان سيستان و بلوچستان واقع شده است. 
4- حوزه آبريز جازموريان 
حوزه آبريز جازموريان در جنوب شرقی ايران و محدود به رشته کوههای بزمان ، جبال بارز، هزار و لاله زار و ارتفاغات حد فاصل آنها می باشد. رشته کوههای بشاگرد نيز حد جنوبی حوزه را تشکيل داده است . کليه رودخانه ها و مسيلها در اين حوزه به سمت هامون جازموريان جريان می يابد.
حوزه آ بريز جازموريان غير از قسمت کوچکی از جنوب آن تماماً به وسيله استانهای کرمان و سيستان و بلوچستان پوشش يافته است . اين حوزه از نظر تقسيمات هيدرولوژيکی شامل 5 زير حوزه است . زير حوزه سراب هليل رود در شمال غربی حوزه آبرير قرار دارد. اين زيرحوزه 40 درصد وسعت شهرستان باقت و قسمتی از شهرستان جيرفت و مساحت بسيار کوچکی از شهرستان سيرجان از استان کرمان را فرا گرفته است. 
زيرحوزه هليل رود- رود شور درقسمت شرقی زير حوزه قبلی قرار دارد اين زير حوزه حدود 40 درصد وسعت شهرستان جيرفت ، قسمتی از شهرستان کهنوج و مساحت بسيار کوچکی از شهرستانهای بافت و بم از استان کرمان را فرا گرفته است .
زير حوزه پاياب هليل رود به صورت نوار پهنی در ميانه حوزه آبريز قرار دارد و از شمال تا جنوب آن امتداد يافته است اين زير حوزه حدود 60 درصد از وسعت شهرستان کهنوج و قسمتهايی از شهرستان جيرفت در استان کرمان را فرا گرفته است . 
زير حوزه جازموريان در وسط حوزه آبريز قرار دارد و کاسه ميانی آن را درياچه فصلی جازموريان فرا می گيرد. تقريباً نيمی از اين زير حوزه در شهرستان کهنوج قرار گرفته است .
در زير حوزه جازموريان کليه رودخانه ها و مسيل ها به سمت هامون جريان می يابند، رودخانه های اصلی اين حوزه، هليل رود و بمپور می باشد که به ترتيب در بخش شمال غربی و شرق حوزه قرار داشته و هر دوی آنها دارای آب دائمی می باشند. 
5- حوزه آبريز ميناب 
حوزه آبريز ميناب در جنوب کشور و در سواحل دريای عمان و تنگه هرمز قرار گرفته است . اين زير حوزه از سمت غرب به حوزه آبريز رود کل محدود می گردد. 
حوزه آبريز ميناب عمدتاً به وسيله استانهای هرمزگان و کرمان پوشش می يابد و قسمت کوچکی از آن نيز در محدوده استان سيستان و بلوچستان قرار دارد.
اين حوزه از نظر تقسيمات هيدرولوژيکی شامل زير حوزه ميناب ، زيرحوزه جگين ، زير حوزه گابريک می باشدکه اين زير حوزه ها جملگی در استان کرمان قرار گرفته اند.
6- حوزه آبريز کل و ساحلی
حوزه آبريز کل و ساحلی در جنوب کشور و در محدوده استانهای هرمزگان ، فارس و کرمان قرار گرفته است. اين حوزه ها از نظر تقسيمات هيدرولوژيکی شامل 8 زير حوزه بوده که قسمتی از زير حوزه کوشک در شرق حوزه آبريز در استان کرمان واقع شده است . حدود 40 درصد از وسعت شهرستان بافت و سطح کوچکی ار شهرستان سيرجان از استان کرمان در اين زير حوزه است. به طور کلی حدود 25 درصد از مساحت اين زير حوزه در اين استان قرار دارد.قنات:
در استان کرمان از زمانهای گذشته قنوات متعددی وجود داشته و تاکنون اين وضع تقريباً حفظ شده است. بواسطه «عدم تبخير» و «نفوذپذيری» آب ، قنوات بهترين سيستم آبياری در منطقه محسوب می شود. باوجود اينکه در سالهای احير چاههای عميق و نيمه عميق زيادی در اين استان حفر گرديده است. قنوات هنوز رکن اساسی تامين آب کشاورزی را تشکيل می دهد.
 

بارندگی در استان کرمان:
- اصولاً در استان کرمان زمستانهای سرد و گزنده و تابستانهای گرم وخشک و هوايی غبارآلود در ناحية کويری دارد.
- مانند ساير مناطق کويری استان کرمان کم باران است. ميزان بارندگی ساليانه بطورمتوسط 200-150 ميليمتر است. ريزش نزولات جوی از آبان ماه شروع و تا ارديبهشت ماه سال بعد ادامه دارد و بيشترين ميزان آن از دی تا ارديبهشت می باشد. اغلب اين بارش بصورت باران بوده و برف بسيار کم می بارد. 
- در اين نواحی رطوبت نسبی پائينتر از 60% است ، ميزان تبخير در فصل تابستان 1400 ميليمتر که در مقايسه با مقدار باران بسيار زياد است. ميزان تبخير در فصل تابستان 1400 ميليمتر می رسد که حداکثر اين مقدار تبخير در تير و مرداد ماه صورت می گيرد.

پوشش گياهی
نواحی داخلی ايران که غالباً خشک و بيابانی است دارای پوشش گياهی بسيار ضعيف و پراکنده می باشد. در منطقه کرمان به علت جنس خاک، اختلاف شديد درجه حرارت ، کمبود ريزش باران و بادهای شديد منطقه ای فقدان پوشش گياهی به طور گسترده نمايان است . 
شرايط محيطی نامناسب برای توسعه حيات در سراسر استان ، خود گويای اين واقعيت است که تعداد کمی از گونه های گياهی موفق به ادامه استقرار و حيات در اين محيطها می شوند.
در اين منطقه تنها گياهانی می توانند رشد کنند که در مقابل خشکی و گرمای هوا و جتس نامساعد خاک مقاومت داشته باشند. به علت آب و هوای صحرايی و نيمه صحرايی ، پوشش گياهی فقير درختان گز و بوته های کوتاه قيچ در اين ناحيه به حد وفور ديده می شود.
اين بوته ها مانع خوبی برای حرکت و پيشروی شنهای روان به طرف شهرها مانند شهر کرمان می باشد. نخل خرما نيز ، مهمترين گياهی است که در اين بيابانها امکان رويش دارد.
پراکندگی جغرافيايی نباتات
استان کرمان به علت تنوع آب و هوا دارای انواع گياهان سردسيری و گرمسيری می باشد.
الف - گياهان گرمسيری و نواحی خشک بيابان شامل :درختان گز ، تاق ، قيچ ، کُنار ، کُهور ، بادام کوهی و اُکاليپتوس که به طور طبيعی در منطقه می رويند و درختانی مانند مرکبات ، خرما ، موز ، صيفی جات نيز در اين نواحی کشت می شود. 
ب - گياهان سردسيری که عبارتند از : 
درخت بِنه (پسته کوهی) ، اَلُوک(بادام کوهی) ،گَوَن (کتيرا) .... همچنين درختانی مانند :گردو ، به، انار ، گيلاس ، آلبالو و محصولاتی مانند : گندم ، جو ، گوجه فرنگی ، سيب زمينی و پياز در اين استان به عمل می آيد.
همچنين علاوه بر موارد بالا نباتات زراعی و زينتی و پسته عمده ترين محصول زراعی اين ديار است که اين محصول دارای اهميت تغذيه ای و صادراتی فراوان می باشد.جنگلها
آن گونه که از شواهد بر می آيد ، استان کرمان در گذشته جنگلهای گسترده و انبوهی داشته است. لکن در طی گذشت رمان در اثر استفاده بی حساب ار بين رفته يا تنک شده اند ، اين جنگلها و مساحت تقريبی آنها در شهرستانهای آن متفاوت است و بر حسب نوع درختان آنها به طور کلی عبارتند از : جنگل بنه ، جنگل گز ، جنگل تاغ ، جنگل بادام کوهی ، کُنار ، کهکم ، زردتاغ و سياه تاغ.
از مهمترين جنگلهای طبيعی اين ناحيه ، جنگلهای بنه و بادام می باشد. اين نوع جنگل به طور کلی دارای اهميت فراوان است و ساليان طولانی است که در کرمان بر روی اين درختان ، پسته و بادام پيوند زده اند.مراتع
استان کرمان از آنجا که جزو مناطق گرم و خشک به شمار می آيد طبيعتاً نمی تواند از مراتع طبيعی زيادی برخوردار باشد . در گذشته کليه مراتع استان کرمان اعم از شنی و غيره مورد استفاده دام بوده است . با توجه به اين که ضوابط صحيحی جهت چرای دام وجود نداشت به تدريج در معرض چرای بی رويه قرار می گرفت که نتيجه آن فرسايش بادی و آبی بود. کاهش پوشش نباتی در تمام مناطق و آثار چرای مفرط در محدوده تپه های شنی به صورت فرسايش بادی شديد و حرکت تپه های شنی ظاهر گرديده است .
مراتع استان کرمان جزو مراتع ييلاقی به شمار می آيد که توسط دامداران محلی مورد بهره برداری قرار می گيرد اين مراتع جز در بعضی از قسمتهايی که سنگلاخی يا فرسوده است ، پوشيده از بوته ها و درختچه های مرتعی ريشه دار و قوی است .
به اين ترتيب ،اغلب مراتع اين استان از نوع مراتع درجه سه يعنی مراتع بيابانی و استپ می باشد.